Verdriet

Een gedicht van mij
Ik hoop dat ik de juiste woorden vind
Alles wat er nu wordt gezegd is je te veel
Je staart je op dat ene blind
Het is donker en zwart om je heen
Je bent wanhopig, je hebt verdriet
Dan weer boos, vanbinnen leeg
En je denkt, de mensen begrijpen mij niet
Vecht, en kijk om je heen
Je staat niet alleen
Rijg een kralensnoer van al je tranen
En gebruik een parel wanneer het even iets beter met je gaat
In het begin rijg je die parel niet aan
Dat is iets wat voor jou nog niet bestaat
Hou dit kralensnoer binnen je bereik
En op een dag glinstert daar een parel
De parel van je eerste lach
En zie, dit snoer geeft je signalen
In het licht van elke dag
En als het dan eens wat moeilijk gaat
Bekijk het kralensnoer en denk:
Ik reeg dit snoer
Ik reeg het aan een zijden draad
En bij elke parel zul je zeggen
Het is waar, het leven is nog zoveel waard.

Tina Verheijen - Caris